Verslag ASA 1 - Doesborgsch S.G. 1

Door Yaron Huberts en Geert Stradmeijer

Afgelopen maandag 15 januari speelde ASA1 in de SOS-Competitie tegen het Doesborghsche Schaakgenootschap. De Doesburgers hadden een sterk team, en hun sterkste speler had zelfs een rating van boven de 2000. Tom wilde deze uitdaging graag aangaan, maar we waren het niet eens op welk bord we deze speler konden verwachten: Ik (Yaron) meende dat hun sterkste speler op bord 1 zou plaatsnemen, terwijl Tom bord 2 verwachtte. Uiteindelijk kreeg Tom zijn gewenste bord 2, terwijl invaller Mathieu Roskam achter bord 1 plaatsnam. Nick speelde op bord 3, Geert Stradmeijer viel in op bord 4, Lorens speelde op bord 5, en ik op bord 6.

Ik was samen met Nick vroeg vertrokken, rekening houdend met drukke wegen vanwege gladheid en sneeuw. Dit resulteerde erin dat we maar liefst een halfuur van tevoren aankwamen, vlak voor de eerste speler van Doesburg.

Na een spannende driftsessie door de sneeuw stapte Geert het clubgebouw van de tegenstanders binnen. Hij kondigde met jeugdig enthousiasme aan dat er vanavond een grote kans was dat zijn rating de 1600 zou bereiken. Hiervoor zou Geert zijn hartslag met minstens 64 slagen moeten laten zakken en goede zetten spelen. Al met al een lastige opgave.

Nadat Lorens, Tom en Mathieu waren gearriveerd bleek dat de sterkste speler van Doesburg toch op bord 1 speelde en dus tegen Mathieu mocht strijden. Mathieu speelde een zeer sterke partij. Uiteindelijk kwam Mathieu een kwaliteit voor te staan, waarna zijn tegenstander opgaf. Opvallend genoeg was Mathieu’s laatste zet, waarmee hij de kwaliteit won, een blunder volgens Lichess! Ondanks de kwaliteitswinst zou zijn tegenstander namelijk nog wel tegenspel hebben. Bovendien had Mathieu een andere zet, die sterker was dan een kwaliteit winnen, gemist.

Op bord 2 speelden Tom en zijn tegenstander een zeer bijzondere opening: 1. f4 e5 2. d4 e4 - een positie die Tom nog nooit op het bord had gehad en waarschijnlijk ook nooit meer. Tom: “Uiteindelijk kwamen we uit in een soort Franse structuur, maar met de f-pion al te ver naar voren om druk te zetten op het centrum, waardoor ik een voordeeltje kreeg. Daarna maakte mijn tegenstander een fout, waarmee ik ofwel twee pionnen zou winnen ofwel een dame en twee pionnen tegen drie stukken. Mijn tegenstander koos voor de tweede optie. Het leek toen een makkelijke winst te worden, maar ik maakte nog een foutje waardoor het mogelijk remise kon worden. Gelukkig maakte snel daarna mijn tegenstander nog een flinke fout waardoor ik het punt kon binnenhalen.”

Mijn tegenstander speelde erg passief in de opening, waardoor ik een voorsprong kreeg in ontwikkeling. Mijn tegenstander speelde toen een verkeerde breekzet, waardoor ik een open a-lijn kreeg en hier mijn torens kon verdubbelen. Hiermee viel ik een witte loper aan op a2. Deze loper kon echter niet weg, omdat dan de toren op a1 zou hangen (de zwartveldige loper was nog niet ontwikkeld en stond nog steeds op c1). Mijn tegenstander probeerde zijn loper te dekken, maar hierna kon ik door een tactiek zijn loper winnen en kwam ik een stuk voor te staan. We speelden nog een tijd verder, maar mijn tegenstander stond te veel achter en uiteindelijk moest hij opgeven. Hiermee hadden we 3 punten veiliggesteld.

Ongeveer een uur later waren Geert en Nick beide klaar met hun partijen. Geert: “Mijn tegenstander opende met d4, en ik besloot dat mijn eerste goede zet d6 was. We kwamen terecht in een doorschuifvariant van het Konings-Indisch. Na de aanval van wit op de damevleugel afgeweerd te hebben besloot ik langzaam mijn stukken op mooie velden neer te zetten. Dit, gepaard met een te lage hartslag, zorgde ervoor dat mijn tegenstander meer initiatief had opgebouwd op de koningsvleuvel. Met meer geluk dan wijsheid werd dit afgeweerd en was de winnende zet Pf4+!” Na een stevige handdruk was Geerts doel van de avond bereikt – de 1600 is een feit!

Nicks tegenstander speelde de Pirc tegen hem. Nick: “Ik had wat ruimtevoordeel en de stukken van mijn tegenstander stonden een beetje passief. Hij probeerde het op te lossen met een stukoffer. Helaas voor hem was er gewoon niet genoeg compensatie voor het stuk. Een paar zetten later gaf hij op.”

Lorens was als laatste nog bezig: “Ik kwam goed uit de opening en we gingen het middenspel gelijk in. Mijn stelling was iets aanvallender. Ik heb uiteindelijk een breekzet over het hoofd gezien. Hierna heeft mijn tegenstander wel de beste zet gevonden om mijn stelling door te breken. Daarna was het een eindspel dat ik nog remise probeerde te houden maar hij had te veel druk en ik verloor."

Uiteindelijk werd het dus 5-1 – een zeer mooie overwinning.

ASA 1 wint met 6-0 in de SOS-competitie

Door Yaron Huberts

Afgelopen vrijdag speelde ASA1 in de SOS-competitie tegen de Kameleon 1. Voorafgaand aan de partij dacht ik dat we goede kansen hadden, en ik hoopte na een nederlaag in de vorige ronde dit maal wel een overwinning te behalen. Tegelijkertijd werd er door ons tweede team op papier een rematch gespeeld van de wedstrijd in de KNSB-competitie een paar weken geleden: ASA2-ASV5. In de KNSB-competitie was die helaas geëindigd in een nederlaag, maar aangezien de opstelling van beide kanten totaal anders was, kon het hier nog alle kanten op.

Onze vooruitzichten werden in de loop van de avond steeds gunstiger, culminerend in een daverende overwinning.

Bij het invullen van de opstelling bleek al dat de twee sterkste spelers van de Kameleon ontbraken. Dit gaf ons natuurlijk goede kansen.

Wout was de eerste die de eerste overwinning kon opeisen op bord 4. Wout bleek uiteindelijk tegen de sterkst opgestelde speler te hebben gespeeld - een knap resultaat.

Op bord 5 speelde Lorens tegen een invaller van de Kameleon. Lorens: "In het begin konden we geen van beiden de overhand pakken. We hebben allebei goede zetten gemist die de partij hadden kunnen winnen. Uiteindelijk kon ik toch een pion winnen, waarna ik zijn stelling kon binnendringen. Na even doorspelen kon ik de winst pakken en zorgde ik voor de 2-0."

Ondertussen stond Nick op bord 2 al erg sterk. Nick: "Mijn tegenstander speelde het Slavisch tegen mijn d4. Hij maakte een paar foutjes in de opening en al snel stond ik beter. Hij had helemaal geen spel meer en mijn stukken stonden heel actief. Ik won snel een kwaliteit en een paar zetten later gaf hij op."

Vervolgens bezorgde Tom op bord 1 ons de 4-0. Tom: "In mijn partij kwam ik vanuit de opening al snel een pion voor te staan. Daarna speelde mijn tegenstander niet actief genoeg, waardoor ik vrij gemakkelijk het eindspel kon winnen."

Met Toms overwinning waren we verzekerd van de winst, maar we wisten nog niet hoe groot onze overwinning zou worden. Uiteindelijk kon ook Thijmen de overwinning opeisen op bord 3.

Dan rest alleen nog mijn eigen partij op bord 6. Ik had een sterke aanval over de koningsvleugel, waarbij ik wel een risico nam: ik had de f-pion, de g-pion en de h-pion vooruitgeschoven in de aanval, terwijl ik zelf ook kort gerokeerd had. Deze veelbelovende aanval leverde niet de winst op waarop ik had gehoopt en we belandden in een eindspel waarin we allebei nog kansen hadden.

We hadden op dit moment beide nog weinig tijd op de klok. Een mat in zes werd hierdoor gelukkig gemist door mijn tegenstander. Vlak nadat Thijmen zijn partij gewonnen had, besloot mijn tegenstander om dames af te ruilen. Hierna was de promotie van mijn vrijpion echter niet meer te voorkomen. Ook mijn tegenstander gaf op en de 6-0 was een feit.

Ondertussen was ook ASA2 klaar, die een net gelijkspel had gespeeld tegen ASV5. Ik had voorafgaand aan deze ronde niet durven dromen van zo’n grote overwinning. Dit snakt echter naar meer… dus we zijn vastbesloten om de volgende ronde eenzelfde resultaat te behalen tegen Doesborgsch. S.G.

Ongelukkige nederlaag op vrijdag de 13e

Door Arnout Karssenberg, met hulp van Yaron Huberts

Helaas is het eerste zestallenteam met een 3,5-2,5 nederlaag uit Groesbeek teruggekeerd. Op de eerste drie borden verloren Nick, team captain Yaron (die zichzelf voor deze gelegenheid op bord 3 had gezet) en ikzelf. Op bord 4 won Thijmen, Lorens op 5 speelde remise en Wout won op bord 6.

Het was een onvervalste herfstavond en in de stromende regen en door decimeters diepe plassen stoven we in twee auto’s richting de Mallemolen in Groesbeek. Daar kwamen we zonder verdere ongemakken aan en iedereen was op tijd voor de aftrap om 20:00 uur. Voor degenen die wat afleiding nodig hadden, hing er in de barruimte een TV met Nederland-Frankrijk erop. Daar werd je ook niet vrolijk van, maar gelukkig zat er ook nog een heel lieve hond waar je een beetje mee kon spelen…

Yaron had tegen Henk Fleuren zijn avond niet, verloor in de opening een pion en een stuk en gaf toen maar op.

Volgens mij was Wout daarna als eerste klaar. Hij had met zwart een enorme koningsaanval gekregen en daar ging zijn tegenstander Darwin van der Poll al snel aan ten onder.

Thijmen speelde een puike partij. Zijn tegenstander Bram Knippenberg speelde 1. b3, verbruikte enorm veel tijd en dat laatste werd hem uiteindelijk noodlottig. Onder tijdsdruk maakte hij een fout waardoor Thijmen twee pionnen won. Onze man op bord 4 speelde het daarna keurig uit.

Nick had met wit de hele tijd een klein minnetje. Gerrit Gerrits had een paard op c4 geplant en Nick zocht naar een geschikte manier om dat vervelende ding daar weg te krijgen. Dit leek met behulp van een combinatie ook te lukken, maar helaas kon zwart na die afwikkeling met zijn b-pion doorlopen. En die was helaas niet meer af te stoppen.

Ondertussen was het rond half 12 en waren alleen Lorens en ik nog bezig. Lorens won ook twee pionnen en had een compleet gewonnen eindspel, maar naar eigen zeggen dacht hij niet lang genoeg na en verspeelde daardoor de winst.

Ongeveer op het moment dat Lorens het halfje noteerde, kon ik mijn tegenstander feliciteren. Ik had de hele partij ietsje minder gestaan, maar veel was er niet aan de hand. Toen ik dacht af te ruilen naar een remise dame-eindspel, bleek Wilbert Reynen een tussenzet te hebben die meteen mat was. Het deksel op de neus dus.

Hiermee liepen we tegen het eerste verlies in deze competitie aan. Vrijdag de 13e was inmiddels voorbij, de regen striemde nog steeds tegen de ramen, en door de zwarte Groesbeekse nacht reden we naar huis. Hopelijk lacht het geluk ons in de volgende ronde weer toe.

Winst voor ASA 1 in SOS-competitie

Door Yaron Huberts en Arnout Karssenberg

Op vrijdag 22 september heeft het eerste team van de Arnhemse Schaakacademie in de SOS Zestallencompetitie in de eerste ronde Theothorne 1 met 4-2 verslagen. De tegenstander had wat moeite om de locatie te vinden, waardoor we iets later begonnen.

Wout kwam al snel een stuk voor te staan. Even later maakte zijn tegenstander een fout, waardoor haar dame werd ingesloten. Dit leidde tot een snelle voorsprong voor ASA.

Mijn (Yarons) tegenstander opende met 1. c4, maar uiteindelijk transponeerden we naar het Konings-Indisch, wat een spannende partij opleverde. We raakten beiden uit de theorie en mijn tegenstander miste een goede verdediging waardoor hij beter had kunnen staan. Hierna slaagde ik erin om mijn pion op g3 te krijgen, wat de witte koningsstelling ernstig verzwakte. Ik offerde mijn paard om met mijn dame een aanval op de witte koning te beginnen. Dit leidde tot een geforceerd mat, waardoor het team met 2-0 voor kwam te staan. Ikzelf was erg tevreden met de overwinning, en de kansen voor het team zagen er op dat moment goed uit. Kort hierna verloor Thijmen echter, doordat hij een mat over het hoofd zag. Die kans liet Pieter Koppelaar zich niet ontnemen.

Toms pakte een punt. Zijn samenvatting van de partij: “Ik kwam vanuit de opening erg slecht te staan. Uiteindelijk maakte mijn tegenstander een fout in tijdnood, waardoor ik toch nog kon winnen.”

Op bord 3 speelde Nick Zhao tegen Dick van Rumpt. Nick: “Van Rumpt speelde het Koningsgambiet. Ik wist weinig van de opening, maar na een spannend middenspel bereikte ik een compleet gewonnen eindspel. Ik voelde me erg zelfverzekerd, maar blunderde ineens doordat ik een penning over het hoofd zag. Van Rumpt greep de kans en de stelling leek remise te worden. Maar de stelling was steeds erg moeilijk en na een paar zetten later maakte hij een foutje. Daarna stond de partij weer gewonnen voor mij en na een paar zetten gaf mijn tegenstander op.

Arnout was als laatste nog bezig. Arnout: “Ik had een compleet gewonnen stelling bereikt, maar in plaats van voor een makkelijke winstweg te gaan, koos ik voor een onduidelijk eindspel met slechts een klein voordeel. Hierna ging het van kwaad tot erger en uiteindelijk verloor ik het eindspel zelfs nog.”

Al met al was het dus voldoende voor een prima 4-2 overwinning.