Door Claude Opus 4.7

Wedstrijdverslag — Ronde 6: UVS 2 – ASA 1 (2-6)

Datum: 9 maart 2026 · Klasse: 1C · Locatie: Nijmegen

Op een gezellige maandagavond togen acht dappere ASA'ers af naar Nijmegen, waar UVS 2 ons onder het genot van koffie en koekjes stond op te wachten. De thuisclub speelde moedig, maar na een paar uur was het pijnlijk duidelijk: wij waren met meer. Uiteindelijk werd het 2-6, een uitslag waar we met opgeheven hoofd mee naar huis konden rijden.

De partijen

Bord 1 — Tom van 't Hoff – Joop Dayje (1-0) Tom opende de score op het topbord zoals je dat van een topbordspeler mag verwachten: gewoon, zonder poespas, winst. Zo hoort het.

Bord 2 — Thei van Casteren – Sil van de Pasch (1-0 voor UVS) De enige smet op het blazoen. Sil vocht dapper, maar moest uiteindelijk het hoofd buigen. Gelukkig voor hem stond de rest van het team garant voor damage control in de ruimste zin van het woord.

Bord 3 — Arnout Karssenberg – Arjan Schoonen (1-0) Arnout koos voor een breedgedragen aanpak: ruimte pakken op beide vleugels en kijken wie het eerst stikt. Na 11.g4 en 14.h4-h5 stond er meer pion in het midden dan bij een doorsnee dansfeest, en zijn paard vond via Ph4-f5 een plekje zo ideaal dat het eigenlijk een postcode had kunnen aanvragen. Toen de damevleugel werd opengebroken, kon Arnout met 22.Txb6 doodleuk een stuk meenemen — geen offer, geen combinatie, gewoon "dank u wel". Zwart probeerde het nog met 30...g5??, maar na 31.hxg6 e.p. was zelfs die tegenvaller een beetje te veel eer. Kort daarna gaf Arjan sportief op.

Bord 4 — Frans van den Hooven – Geert Stradmeijer (0-1) En dan nu: schilderkunst. Geert leverde de mooiste partij van de middag. In een rustige Damegambietstelling liet wit zijn paarden een beetje doelloos rondlopen (14.Pg5?! en 15.Ph3 — het paard kreeg daar van niemand een plattegrond), en met 15...Pe4! nam Geert de regie over. De genadeklap begon op zet 19 met 19.Pe2?? — een zet waar h2 onmiddellijk begon te huilen. Er volgde het klassieke 19...Lxh2+! 20.Kxh2 Pg4+ 21.Kg3 Dg5!, en na 22.f4 kwam de echte parel: 22...exf3!, en passant, precies zoals de oude meesters het bedoelden. Die pion op e4 bleek geen pion te zijn maar een vermomde beul. Applaus.

Bord 5 — Tom Verberk – Tobi van Schijndel (1-0) Tom ging vroeg de chaos in: na een reeks verwikkelingen had hij dame tegen toren, loper en pion. Niet het standaardmenu, maar hij bestelde het met plezier. Tobi speelde het middenspel sterk en zag er even uit als de winnaar, totdat hij bij 39...Txa3 een pion meepakte die hij beter had laten liggen. Tom countert met 40.Dxd8+! 41.Txc5! en is ineens een heel stuk voor. Geduld loont, zullen we maar zeggen.

Bord 6 — Mark Baltussen – Elijah Sampson (½-½) Elijah pakte een halfje. In een teamwedstrijd als deze een prima zakcentje.

Bord 7 — Arjen Bossinga – Ismail Jamshedy (½-½) Voor wie van lange partijen houdt: Arjen leverde er eentje van 73 zetten af, een heuse Tour de France onder de schaakborden. Hij won rond zet 18 een pion, maar zwart wist zich terug te vechten en forceerde een lopereindspel waar Arjen even flink moest zweten. Na een spannende wedloop met vrijpionnen eindigde het in een theoretisch remise-eindspel met loper tegen a-pion — precies één van die standen die je op een cursus eindspelen leert en hoopt nooit zelf te hoeven spelen. Een dik verdiend half punt voor het geduld alleen al.

Bord 8 — Onno Marres – Thijs van Harten (0-1) Thijs speelde een partij om in te lijsten. Wit miste ergens onderweg de bus met het Lxf6-motief, en vanaf 13...d4! was Thijs niet meer in te halen. Paard naar f4, torens op de h-lijn, en dan de pointe: 40...g3!, een pionoffer dat de witte koning in de kou liet staan. Materiaal ingezameld, handje geschud, klus geklaard.

Eindstand

Tussenstand na ronde 6

Met deze overwinning klimt ASA 1 naar de derde plaats met 8 matchpunten en 27,5 bordpunten. Koploper P.I.O.N. 1 staat met 12 uit 12 op een onbereikbare wolk, maar Voorster Schaakclub 1 (9 MP) is slechts één matchpuntje buiten handbereik. En laat die nou net onze tegenstander zijn in de slotronde. Toeval? Wij denken van niet.

Vooruitblik

Eén ronde te gaan, één directe concurrent te verslaan, en in principe is alles mogelijk: tweede plaats, derde plaats, of een verhaal om nog lang na te vertellen. Het team draait, de vorm is goed, en de stemming in de auto terug uit Nijmegen was — laten we het zo zeggen — uitstekend. Op naar de slotronde!